送王孟玉归山阴

sòng wáng mèng yù guī shān yīn
送王孟玉归山阴

huái nán xuě luò yún rào shù, wáng láng míng biān liè hú tù.
淮南雪落云绕戍，王郎鸣鞭猎狐兔。
wèn jūn běn shì shān yīn rén, hé bù piān zhōu shàn xī qù.
问君本是山阴人，何不扁舟剡溪去。
rén shēng lè shì jiāng wú tóng, zhī jūn cǐ xīn rú tài kōng.
人生乐事将无同，知君此心如太空。
zhǐ jīn qù tà lóng wěi dào, yě sì hán jiāng suō lì wēng.
只今去踏龙尾道，也似寒江蓑笠翁。
jiàn hú yī qǔ hé huā pú, jūn bù guī lái huā yǒu yǔ.
鉴湖一曲荷花蒲，君不归来花有语。
jiù zhái yīng tiān zhú jǐ gān, dào jiā bù jué qiū rú xǔ.
旧宅应添竹几竿，到家不觉秋如许。
shí nián xuě lǐ kàn huái nán, jù mǐ néng zuò huái nán shān.
十年雪里看淮南，聚米能作淮南山。
chóu biān miào chù xū jí tǔ, zhèng zì bù róng xiū zhú jiān.
筹边妙处须急吐，政自不容修竹间。
rén dào cháng jiāng wú liù yuè, rì guāng zhèng shè qīng lú yè.
人道长江无六月，日光正射青芦叶。
hé yǐ zèng jùn zhuó yán rè, xuě jí shì shī jì jìn xuě.
何以赠郡濯炎热，雪即是诗计进雪。